Bir varmış bir yokmuş..


Günler geçmiş, devran gerçekten de dönmüş. Olanlar unutulmuş; sınırlar çizilmiş… “Sen alttasın; sen üsttesin”… Herkese bir mekan verilmiş; herkes sus payını almış ve susmuş. Koca bir seçim geçmiş. Değişense kocaman bir hiç olmuş. Onca yakarış boşlukta kaybolmuş; artık yankısı bile duyulmaz olmuş.

Bir varmış, bir yokmuş; aslında hem varmış hem de yokmuş. Tüm tribün takıma dönmüş. Kartal kanatlarını açmış şampiyonluklara süzülmüş. Sözler tükenmiş artık; çığlıklar sessizleşmiş.

Tribün unutarak coştukça kederlenmiş bu gönül zira hafızasındaki sahneleri silememiş hala. Unutmak istemiş ama yapamamış; sevdasına ihanet edememiş. Ve yine bir denizli maçı gelmiş çatmış.

Bir önceki denizli maçında umutla, hırsla, nefretle, aşkla istifa diye bağıran, susturulamayan ve susturulamadıkları için saldırıya maruz bırakılan tribünler; şimdilerde hep bir ağızdan bağırır olmuş. Saldıran da unutmuş saldırılan da. Çıkarlar denkleştirilmiş belki de. Sonuçta; masalımızdaki her şey gibi bu kavga da bir varmış, bir yok olmuş. Her şey güllük gülistanlıkmış. Onlar ermiş muradına ama biz çıkamamışız kerevetine. Çünkü artık dayanılmaz bir hal almış olaylar. Zoraki bir dönüş olduğunu zannederken bizler; bu metazoriyi özümsemiş herkes, sindirebilmiş içine olanları.

Bugünlerde bir tek biz kalmış olsak da unutmayan, unutamayan, bir tek biz üç maymunu oynamaktan vazgeçmişsek ve bir tek biz tabuları yıkmaya niyetlendiysek de yılmak yok bu sevdanın yolunda. Hala umudumuz varsa yarından yana; hala inanıyorsak güneşli günler göreceğimize bu sevdamızdan ve birbirimizden aldığımız güçten gelmektedir. Ve bizler hala “yeterci”ysek birilerinin gözünde; siyahımızı da beyazımızı da kendimizi de bildiğimizdendir; bu sevdanın leke tutmayacağına olan inancımızdandır.

Aradan günler, olaylar geçmiş olsa da 3Ekim günü üzerimize yürüyenleri, mabedimizde terör estirenleri, açılan pankartları, sete çıkanları, setten inenleri, indirilenleri, açılan kapıları, aynı kişiler tarafından kapanan kapıları hiçbirini hiçbir saniyesini unutmadık.

Peki ya sen.. Sen unutabildin mi sevdamıza sürülen bu lekeyi?

Unutma; unutturma: 3 Ekim 2009 Beşiktaş-Denizlispor



Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s